Maar eerst terug naar dinsdag…

Dinsdagmorgen rond 08.30 stapten we in de auto om naar Kleve, Duitsland te rijden.
Het weer zag er niet zo best uit, er werden flinke regenbuien met hagel voorspeld. Gelukkig viel het allemaal wel mee, de paar keer dat er een bui viel zaten we net in de auto, of waren we in een winkel.

Lekker gewinkeld, veel gekocht, een paar dunne (onder)truien, wat kerstkadootjes,
2 hele grote boodschappentassen vol met lekkers, drank (o.a. Punsch en Glühwein), kook- en bakproducten, harde broodjes en nog wat tijdschriften. Na het boodschappen doen gingen we naar een Konditorei voor warme chocolademelk met gebak en wat viel dat tegen!
De chocolademelk was waterig en aan Oma’s Apfelkuchen zat ook niet veel smaak, eigenlijk heel ongewoon voor Duitsland.
Of we zaten bij de verkeerde Konditorei óf ik ben in Wenen zo gewend/verwend geraakt aan de veel lekkere chocolademelk en het gebak van Sacher en Demel .

‘s Avonds de kerstboom opgetuigd en waarachtig, alle lampjes deden het!

Woensdag druk geweest met alles wat ik gekocht had een plaatsje te geven én huishoudelijk werk.

Ik weet niet meer of ik er hier al eerder over geschreven heb, over de stankoverlast, die we de eerste helft van dit jaar regelmatig in de keuken hadden. Steeds vaker roken we daar toen ‘s avonds na het eten een soort rioollucht. Om een lang verhaal kort te maken, na maanden speuren en 2x een muurtje openbreken, kwam de loodgieter er eindelijk achter dat er iets niet goed zat met het ventilatiekanaal op het dak.

Maanden geen last van gehad, tot begin vorige maand, toen kregen we wéér last van stank, niet zo heel erg, niet zo lang, maar we waren er toch niet gerust op. Dinsdagavond ging ik naar de keuken en ging toen bijna onderuit van de stank. Bovenluikje opengezet, het bleef maar vies ruiken, zélfs nog toen ik woensdagmorgen opstond.
Meteen weer de woningbouwvereniging gebeld, loodgieter stond om 11 uur al voor de deur en ook hij had geen idee waar die stank deze keer vandaan zou komen. Het muurtje moest wéér opgebroken worden om naar de oorzaak te kunnen zoeken.
Zuchtend zei ik tegen de loodgieter, je kunt er maar beter een deurtje in maken, scheelt heel wat werk!

Vanmorgen om 08.10 stonden er 2 loodgieters voor de deur, er werd hard geboord en gewerkt en hoera, ze ontdekten wat er aan de hand was, een scheur in de ventilatiepijp. Scheur gekit, gat weer dichtgemaakt (maar nu zo dat het makkelijk weer opnieuw geopend kan worden, kennelijk vertrouwen zij ook niet meer zo).

En dan nu maar duimen dat het probleem voorgoed opgelost is, we hebben er nu echt genoeg van!